Bir zamanlar kendi halinde bir asilzade olan Don Kişot, Manj'ın bir köyünde, kardeşinin genç kızı, (ki henüz yirmisine bile basmamıştı) kırklı yaşlarındaki kahya kadını, evin ve tarlanın işlerine bakan uşağı ile rahat ve huzurlu bir hayat sürüyordu. Günleri birbirine benzer geçiyordu. Hemen her Cuma mercimek, cumartesileri omlet, pazarları bir iki güvercin, diğer günleride ise sirke salçalı sığır eti yiyordu. Bunlar da gelirinin çoğunu yiyip bitiriyordu tabii. Gene de iyi ve kaliteli bir palto, bayramlık kadife ayakkabılar, sağlam kumuştan iyi dikilmiş günlük giysilerle de parasının kalanını anca dengeliyordu.
